czwartek, 16.08.2018

Spektakle

Emmanuel Darley

Scena KameralnaKIEDYŚ SZŁO LEPIEJ

Premiera: 12.03.2011

Reżyseria: Kuba Kowalski
Tłumaczenie: Michał Bajer
Występują:
Artur Steranko - Raul Polędwica
Joanna Fertacz - Bronka Polędwica
Aleksandra Andrzejewska /gościnnie/ - Genia Polędwica
Cezary Ilczyna - Ernest Szampan
Ewa Pałuska - Anna Zofia Szampan
Marek Szkoda - Karol Antoni Szampan
Wiesława Niemaszek-Szymańska - Chór: Pani 1
Hanna Wolicka - Chór: Pani 2
Anna Lipnicka - Chór: Pani 3
Rafał Gajewski /gościnnie/ - Chór: Pan

Realizacja: PRAPREMIERA POLSKA

opracowanie tekstu: Anna Herbut, Kuba Kowalski
scenografia: Katarzyna Stochalska
muzyka: Rafał Gajewski
reżyseria świateł: Damian Pawella
ruch sceniczny: Tatiana Asmołkowa


czas trwania: 1:50



Raul Polędwica – bez pracy, bez perspektyw, bez nadziei,
bez włosów. Kiedyś szło lepiej. Teraz wstaje z łóżka, włącza
telewizor, patrzy jak żona wychodzi do pracy, a córka
poprawia manicure na klasówkę. Najbliższy przyjaciel: pies.
Piepsia wysłucha, zrozumie, doradzi. Wykarmieni medialną
papką z telewizora, Polędwicowie uczą się, jak przetrwać
w świecie. Kiedyś szło lepiej. Teraz muszą zadowolić się
mrożonkami, wyrobem czekoladopodobnym i plastikową
paprotką. I czują, że nie dorastają światu do pięt.
Wtem Raul słyszy tajemniczy głos, który mówi: Raulu Polędwico,
wstań i walcz o nowy, wspaniały świat! Świat, w którym szło
lepiej! I Raul wstanie i będzie walczył! Przecież wie co i jak. Ma
telewizor – ma okno na świat. Na nowy, wspaniały świat, który
stworzy szkielet nowego Raula przywódcy. Nowy Raul będzie
układanką z fragmentów medialnych dyskursów, politycznego
bełkotu, kleistej magmy reklam i jaskrawych wizerunków
celebrytów.




Spektakl Kuby Kowalskiego prześwietla rzeczywistość,
język i dominujące dyskursy kulturowe na wskroś. Ich
architektura zostaje wszem i wobec zdemaskowana: język,
którym posługują się bohaterowie to jedna wielka freudowska
pomyłka. Słowo się zdewaluowało, złamało kręgosłup i nagięło
się do wymagań kalekiej rzeczywistości. Jeśli świat
jest atrapą, słowo nie ma już wyjścia. Tam, gdzie chodzi się
do Sresco, gdzie nie da się już odróżnić farszu od fałszu,
a progres i regres znaczą to samo, nie można być już niczego
pewnym. Bo jak mam zwrócić się wstecz i odrzucić podstępy
postępu, gdy nie wiadomo gdzie przód, a gdzie tył?
Anna Herbut

ścieżka dźwiękowa z prób:



Galerie zdjęć ze spektaklu


Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007-2013 oraz Budżetu Państwa.